Publicaties‎ > ‎

Tutu Puoane meets Jesse van Ruller

Tutu Puoane meets Jesse van Ruller, Concertgebouw Amsterdam, 7 juli 2017

Jonge musici die opkijken tegen hun helden hebben vaak dezelfde referenties. Als Craig Taborn optreedt in het Bimhuis zit de zaal vol met pianostudenten en bij concerten van saxofonist Chris Potter lijkt ook een groot deel van de conservatoriumpopulatie uitgelopen te zijn. Onder gitaristen is de Amerikaanse Kurt Rosenwinkel favoriet. Rosenwinkel op zijn beurt heeft ook zijn voorbeelden. Hij is erg onder de indruk van het spel van gitarist Jesse van Ruller en zegt veel van de Nederlander te leren. Jan Akkerman is herhaaldelijk gevraagd om zich uit te spreken over beroemde collega's, waarbij Van Ruller hem in positieve zin opviel. Met een glimlach en veel gevoel voor understatement zei hij dat hij die heel aardig vond. 

Van Ruller is vaak in het buitenland, de laatste tijd vooral in Frankrijk. In Nederland werkt hij met het Jasper Blom Quartet aan een nieuw album, de vijfde in een beoogde reeks van tien. Het kwartet is een van de relevantste groepen in Nederland, zeker ook door de prominente inbreng van Van Ruller. Vanavond staat hij in de Koorzaal van Het Concertgebouw met de Zuid-Afrikaanse vocalist Tutu Puoane.

De intieme en sfeervolle setting van de Koorzaal is ideaal en het geluid optimaal, mede dankzij het technische fenomeen Chris Weeda. Alles straalt klasse en stijl uit, ook de zang, het spel en de outfit van gastvrouw Puoane. Een blues klonk niet vaak zo sophisticated en vol met scatzang. Puoane probeert wel even ruig uit de hoek te komen, maar dat past haar toch niet. Zij moet ook niet hard zingen, want dat bevordert niet haar klank, die zacht en klein heel goed is met talloze kleurschakeringen en buigingen.

Net als je denkt dat het allemaal erg braaf is en zich in dezelfde sfeer afspeelt, komt Van Ruller vanuit zijn rijke vocabulaire met meer expressie, overgenomen door Puoane. Als de zangeres het concert zingzeggend afsluit, bedankt zij het publiek, dat gekozen heeft voor het Amsterdamse Concertgebouw en niet voor de Rotterdamse Ahoy. Een terechte keus.