Publicaties‎ > ‎

Summer Sessions, Kika Sprangers ao

Summer Sessions Finale, North Sea Jazz Club Amsterdam, 23 augustus 2015

'Landje pik' zou een onterechte aanduiding zijn , maar het territorium van de North Sea Jazz Club is voor de gelegenheid flink uitgebreid. Het betreft hier de finale van Summer Sessions, die de afgelopen maanden vrijwel dagelijks rond de club plaatsvonden. Die concentreerden zich op grote namen, zoals David Sanborn, Incognito en Robert Glasper, en werden verder ingevuld door veelbelovende studenten van het conservatorium, bij mooi weer op een klein podium in terrassfeer.

Wat beboomd, maar verder loos terrein was, is nu bezet met tientallen picknicktafels, bovenop het toch al royale terras. In het midden een grote, vierkante bar, die van alle kanten benaderd kan worden. Voor de kinderen is er een feestelijk uitgedoste draaimolen, waar gretig gebruik van wordt gemaakt. Het binnenpodium wordt aangevuld met een buitenexemplaar, waar beurtelings optredens plaatsvinden. Als het ene in gebruik is, wordt het andere opgebouwd. En dan zijn er de nodige eetgelegenheden, waarvan Pizza Pazzani het meest in het oog springt, met zijn gloeiende houtoven. Alles ademt de sfeer van een festival, want alle ingrediënten daarvoor zijn aanwezig.

Centraal staat natuurlijk de muziek en daarover valt ook wel wat te zeggen. Er staan vooral opkomende bands geprogrammeerd. Daardoor valt er een hoop te ontdekken en biedt het festival zeker verrassingen. Hoewel binnen geprogrammeerd, trekt The Soul Keys bij stralend weer nog gezellig veel publiek, met hun versies van southern soul-klassiekers. De band heeft een bezetting die goed past bij het genre, met een blazerssectie, achtergrondzangeressen en een toetsenist op een elektronische Hammond. Naast stampwerk spelen zij slepende ballads.

Het concert is koud afgelopen of op het andere podium klinken alweer de opzwepende klanken van Funky Organizers, een formatie die in hoog tempo funk en hiphop aan elkaar rijgt. Ondertussen ververst een deel van het publiek zich voortdurend. Er is een hoop beweeglijkheid en in de nabijheid van livemuziek willen mensen wel even hun tentje opzetten, sommigen voor uren. Eigenlijk is het hele terrein van de Westergasfabriek een en al feestelijkheid en de North Sea Jazz Club profiteert daarvan.

Het binnenpodium ligt toch wat moeilijk. Sacha & The Sharp Five trekt vooral familie, vrienden en een handvol belangstellenden. Ook hier veel funk. Die tref je eveneens bij het trio Kauw, rond organist Boye Ingwersen. In hun openingsnummer overdonderen zij het publiek direct met dampende grooves. Zij lijken de toeschouwers te tergen, maar komen uiteindelijk met bevrijdende muzikale oplossingen. Jammer dat de band niet wat meer to the point  is. Toch is Kauw wel degelijk een aangename verrassing en heeft de band veel potentie. Dat geldt zeker ook voor Kika Sprangers met Superfly, zij geeft blijk van een geweldig talent op saxen. Hier meer jazz, en daar zaten we eerlijk gezegd toch wel op te wachten.