Publicaties‎ > ‎

Molino

Interview Linus Kleinlosen en Oliver Emmitt van de band Molino,
21 februari 2017

Ze begonnen als een soort fanfareorkest, maar hun muziek valt inmiddels niet meer te definiëren. Wel zijn de bandleden van Molino nog steeds allemaal blazers, aangevuld met een slagwerker. Linus Kleinlosen is de saxofonist en Oliver Emmitt speelt trombone - samen met hun vier collega's staan ze morgen in Muziekgebouw aan 't IJ in het kader van het Cross-Linx Festival voor nieuwe muziek.

Emmitt: "Echt traditioneel zijn we nooit geweest. Op Cross Linx spelen we veel nieuwe liedjes met live electronics en vocalen, we hebben een heel nieuw programma." Kleinlosen: "We willen binnenkort vijf opeenvolgende singles met video's uitbrengen. Molino biedt het publiek voortdurend iets nieuws aan. We experimenteren met video's met een videomaker in Berlijn, het zijn korte filmpjes van drie of vier minuten."

"Aanvankelijk hadden we een heel verhaal rond onze act gebouwd over een fictief land waarin wij de bewoners speelden. Dat hebben we laten vallen. We willen nu visuals en kostuums op het podium gebruiken, we zijn bezig met de ontwerpen. We bouwen een showaspect in."

"De muziek blijft natuurlijk vooropstaan. We spelen vooral mijn composities, die we gezamenlijk arrangeren. We maken speciale bewerkingen voor de singles, die we soms van extra stemmen voorzien." Emmitt: "We werken met bandarrangementen, dan maken we de opnamen en daarna volgt de postproductie. Uiteindelijk wordt het altijd heel anders dan het origineel."

Kleinlosen benadrukt dat Molino veel gebruikmaakt van elektronica, "die biedt veelzijdige mogelijkheden". Dat is ook te horen op de single The birds, die voor Cross Linx uitgebracht wordt. Morgen in Amsterdam speelt de band eerst op het Centraal Station, dan volgt 's avonds het optreden in het Muziekgebouw aan 't IJ. Emmitt: "Op 8 april spelen we ook in Amsterdam,  in Cinetol, we hebben daarvoor weer een nieuwe singlerelease." 

"Het nieuwe materiaal is toegankelijker dan voorheen. Eerst deden we veel vrije impro, met vreemde maatsoorten, nu is de muziek dansbaarder. We blijven experimenteren met sounds en ritmes." Kleinlosen: "Virtuositeit qua spel speelde eerst een grotere rol, de muziek was meer jazz, bijvoorbeeld met complexe overgangen. Nu spelen we veel compacter, de stukken zijn meer popsongs. Er is altijd een puls en soms gebruiken we nog steeds dissonanten, maar vooral ook grooves. We spelen minder solo's." Emmitt: "We zingen veel meer, bijna alles. Ik ben nu de leadzanger. Als voormalige Nieuw-Zeelander ben ik native speaker en ook verantwoordelijk voor alle Engelstalige teksten."

"We blijven ons ontwikkelen. De veranderingen in de muziekwereld gaan snel en je wilt je toch onderscheiden. Veel bands met blazers en elektronica zijn er niet, dus we vallen wel op." Kleinlosen: "Er is in het muziekcircuit een tendens naar steeds meer eigen initiatief. Podia sluiten, gages gaan omlaag, je moet veel meer ondernemerschap betonen." Emmitt merkt op dat de artiesten tegenwoordig alles zelf moeten regelen. Hij ziet daarin ook iets positiefs, want het geeft veel vrijheid, omdat je kunt spelen wat je wilt. Kleinlosen signaleert dat niemand tegenwoordig nog één ding doet. Alle genres worden gemengd en muzikanten doen veel verschillende projecten. Emmitt: "Dat geeft ook meer kans om te spelen."