Publicaties‎ > ‎

Hermine Deurloo

Interview Hermine Deurloo, mondharmonicaspeler en componist, 
12 december 2016

"We gaan het niet over Toots Thielemans hebben hoor". "Nee, we gaan het niet over Toots Thielemans hebben." Hermine Deurloo wordt er weleens moe van om altijd weer met de grote Belg geassocieerd te worden. Erg voor de hand ligt dat wel, omdat mondharmonicaspelers nu eenmaal  dun gezaaid zijn in het jazzcircuit en Thielemans als een soort standaard wordt gezien. Toen hij overleed werd Deurloo platgebeld door een aantal media, onder andere Nieuwsuur en Pauw, om haar zegje over hem te doen. Afgelopen zondag was ze weer op tv, om bij Podium Witteman een meeslepende uitvoering te geven van Ne me quitte pas. Morgen staat ze in het Bimhuis met de presentatie van haar nieuwe album Living here, dat een voorlopig hoogtepunt is in haar carrière, met een grote ruimtelijkheid, lichtheid en levendigheid, waarbij alle betrokken musici ieder een unieke inbreng hebben. In het Bimhuis speelt ze grotendeels met dezelfde bezetting als bij de opnamen, maar zonder de aanwezigheid van meesterdrummer Jim Black. 

"Jim is zo beroemd dat zijn agenda overloopt. Hij kan er in Amsterdam helaas niet bij zijn. Ik heb een prima vervanger gevonden in de Zwitser Julian Sartorius, een waanzinige speler, die ik voor het eerst hoorde op de conferentie Jazzahead in Bremen. Qua creativiteit zou je hem met Han Bennink kunnen vergelijken, hoewel hij een heel eigen sound heeft met zijn trommels, die hij op een afwijkende manier gestemd heeft. Julian geeft een nieuwe interpretatie van het materiaal van Living here, die zeker niet verveelt."

"Dat Jim Black op het album meespeelde is natuurlijk fantastisch. Hij is een van de creatiefste drummers die er zijn en een groot voorbeeld voor jonge musici. Hij heeft een origineel geluid en een aparte timing, waarmee hij steeds weer iets volkomen eigens doet. Als collega is hij erg aardig en coöperatief. Ik zocht een avontuurlijke drummer met een grote diversiteit aan klanken en na advies ingewonnen te hebben bij mijn Amerikaanse collega, gitarist Tony Scherr, kwam ik bij Jim terecht. We hebben een jaar gemaild voor we tot concrete afspraken kwamen. Onderweg naar Berlijn kwam hij langs in de studio's van Fattoria Musica in Osnabrück om zijn partijen in te spelen, waarbij ik alleen maar hoefde te zeggen 'ga je gang'. Ik had hem wel gevraagd om van tevoren het een en ander te beluisteren, maar veel ontstond ter plekke. Sowieso hebben we in de studio veel geïmproviseerd. We hebben in totaal twee dagen het hele album opgenomen met pianist Rembrandt Frerichs en cellist Jörg Brinkmann. Ik heb Rembrandt heel hoog zitten vanwege zijn avontuurlijke spel en composities en Jörg heb ik gevraagd omdat ik nu eens geen contrabas wilde. Hij speelt wel baspartijen op de cello, net als Rembrandt op de piano."

"We hebben heel veel materiaal opgenomen, waarvan een flink deel is afgevallen. Ik ben een perfectionist en niet snel tevreden. Dat ben ik echter wel over het eindresultaat. Het is een beetje gek als je met je laatste creatie niet content bent, dan had je het anders moeten doen. Het album bevat voornamelijk composities van Rembrandt en mij, waarbij ik twee stukken geleverd heb die meer schetsen zijn dan doorgewerkte composities. Ik vind dat het een intense plaat geworden is met lyrische momenten en ook wilde, ruige stukken. De mondharmonica kan vaak een melancholieke sfeer opwekken, dat kan ik mooi vinden, maar ik heb het instrument ook uit die hoek willen weren. Kitsch wordt het sowieso nooit. Met het 'here' in de titel bedoel ik hier in Amsterdam, waarmee ik een grootstedelijk gevoel van vrijheid heb willen weergeven."

"Morgen in het Bimhuis zullen we de plaat niet noot voor noot naspelen. Je kan moderne jazz verwachten, die je van de ene in de andere verrassing zal brengen. Veel hangt af van het moment, lessenaars met bladmuziek wil ik niet op het podium hebben. Sommige muziek kan in de concertzaal goed uitpakken, terwijl ik dat eigenlijk op grond van het materiaal niet had gedacht. Daar hoop ik natuurlijk op. In het Bimhuis zal het gaan om het hier en nu. Ik hoop dat het vol zit, het is vast leuker dan thuis suf op de bank te hangen."