Publicaties‎ > ‎

Daan Herweg

Interview pianist en componist Daan Herweg, 22 april 2014

Als bandleider bij Caro Emerald en als componist voor Lange Frans heeft hij geleerd om zijn ego uit te schakelen. Ook ontwikkelde hij bij hen de vaardigheid om goede melodieën te schrijven. Inmiddels is pianist Daan Herweg uit hun schaduw getreden met een eigen project rond het album Lucid Musings, dat afgelopen voorjaar uitkwam op zijn label Key Element Records. "Dit moest gewoon", zegt hij. Hij profileert zich daarmee als jazzmusicus, die eerder uit klassieke muziek put, dan uit de pop waarin hij eerder werkte.

Herweg: "Ik ben opgegroeid met moderne gecomponeerde muziek, die uiterst abstract is. Later leerde ik het werk kennen van Brahms en Debussy, door wie ik erg geïnspireerd raakte. Vanuit mijn ervaring met de popwereld leerde ik meer in concepten denken, terwijl ik als jazzmusicus hoofdzakelijk intuïtief werk. In het schrijfproces als componist gaat het vooral om het maken van keuzes. Hoewel al die elementen bijeenkomen op Lucid Musings, is het album toch in essentie een jazzplaat."

"Ik heb vaak beslissingen moeten nemen voor anderen, nu ik dat voor mezelf moet doen vind ik dat moeilijk." Herweg deed voor zijn plaat zelf de productie en was betrokken bij mastering en mixage. Distributie, pr en boekingen heeft hij uitbesteed. "Op zich valt er aan een jazzplaat minder te produceren dan aan een popplaat. Jazz moet zo authentiek mogelijk zijn. We hadden voor Lucid Musings per nummer een paar takes nodig, zonder overdubs. Wel hebben we op sommige plaatsen geknipt om de beste gedeelten van een nummer te gebruiken. De kunst is om er een eenheid van te maken." Herweg heeft in de studio wel overlegd met muzikanten en technici, maar hij kan daarbij geen sparringspartner gebruiken, dat ligt hem niet. "Ik heb zelf ruimte nodig en heb geen zin om overal over te debatteren", zegt hij.

Herweg wil emoties communiceren, die alle kanten van het gevoelsleven uit kunnen gaan. "Mijn muziek moet expressief zijn en zeggingskracht hebben. Ik wil mensen raken, zonder trucs te gebruiken. Techniek is altijd ondergeschikt aan emotionele lading. Ik wil altijd mezelf verrassen, maar dat betekent niet dat ik dan ook per se vernieuwend of modernistisch wil zijn. Complexiteit is prima, maar moet altijd in dienst staan van de muziek. Meer zoek ik het in de verfijning, daar houd ik van."

De pianist kikt ook op het componeren: "Het begint met een ingeving, dan het uitwerken, de doorwerking, contrapunten, een tegenstem; dat is componeren. Beelden kunnen zowel als inspiratiebron dienen voor een compositie als juist opgeroepen worden door de muziek. In mijn songtitels geef ik daar iets van weer." Nummer twee op Lucid Musings is misschien wel de kern, vertaald luidt die: de kunst om betoverd te raken. "Die kunst moet je verstaan."