Links‎ > ‎Publicaties‎ > ‎

Kaja Draksler

Interview Kaja Draksler, pianist, componist, 6 mei 2016

Amsterdam mag zich gelukkig prijzen dat Kaja Draksler de stad vooralsnog als residentie heeft verkozen. De Sloveense pianist kwam via Groningen in de hoofdstad terecht en doet hier van zich spreken. Niet elk jaar staat een zo uitzonderlijk talent op als zij. Niemand in de internationale jazzwereld die de toetsen zo speels, fantasievol en elegant aanslaat als zij. Daarom wil de hele, toch al rijke Amsterdamse jazzscene met haar spelen. 20 mei staat zij in het Bimhuis met het Kaja Draksler Octet, een van de vele formaties waarin zij opereert.

Een muziekrecensent kan het zich niet veroorloven om alleen maar artiesten te bespreken van wie hij fan is, maar de Sloveense in dit geval is niet geheel toevallig voor hem een heldin. Draksler wordt er verlegen van. Zij is blij met de free publicity, want voor haar tak van sport loopt het publiek niet massaal uit. Avant-garde, impro en jazz zijn de pijlers in haar werk, met sterke impulsen vanuit hedendaagse klassieke hoek. Dat geldt zeker ook voor haar octet, een ensemble dat zij leidt en waarvoor zij alle muziek schrijft. "Er liggen twee ideeën ten grondslag aan de band. Ik wilde graag spelen met leden van de Amsterdamse scene met wie ik nooit eerder de kans had gehad om samen te werken en ik wilde iets doen met vocalen, ook klassieke. Daarbij komt dat ik een tijd lang veel met improvisatie deed en nu meer wilde componeren voor een grotere groep dan de trio's en duo's waarin ik vooral werkte."

"Het is een soort kamerensemble waarbij speciaal in het Bimhuis slagwerk, pauken en tubular bells voor veel kleuring zorgen. De zang is soms versterkt met microfoons, maar niet altijd, en het klassieke element en een groove kunnen elkaar afwisselen. Alle muziek heb ik geschreven met de specifieke bandleden voor ogen. De teksten komen van verschillende dichters, zoals de Grieks-Londense schrijver Andriana Minou, die speciaal voor het octet schreef. We hebben ook woordloze vocalen. De teksten hebben geen gemeenschappelijk thema, maar zijn alle poëzie met niet al te zware onderwerpen, met wel voldoende diepgang, die de verbeelding aanspreken. Zo is er een gedicht over een navelstaarder die niet de toekomst, maar het verleden voorspelt en is er een tekst over de herinnering van geboren worden."

"Ik schrijf  de muziek aan de hand van de woorden, maar het kan net zo goed omgekeerd. Je  hebt altijd een uitgangspunt nodig. Soms komen tekst en klank tegelijkertijd. De muziek bevat meerdere lagen en kan een commentaar op de tekst zijn, maar de tekst kan ook de leidende vorm zijn. Ik stop er een hoop polyritmische ideeën in. De focus in de uitvoering is gelijkelijk verdeeld over de musici, er is aandacht voor individuele stemmen, naast de collectieve inbreng. Er kunnen eveneens clusters ontstaan van trio's of duo's."

"Ik wil niet dat mijn ideeën te veel beïnvloed worden door een concept. We zijn aan het ontdekken en uitproberen, en willen onze sterke punten zien te vinden. Het gebeurt gewoon. Het proces is belangrijk, muziek is een levend organisme en er kan nog van alles veranderen. In de klassieke muziek is er veel aandacht voor detail en dynamiek, en is de orchestratie essentieel. In de jazz en geïimproviseerde muziek is er veel meer flexibiliteit, wordt er veel meer in het moment gemusiceerd en is de persoonlijke stem belangrijk. Ik wil al die verschillende elementen combineren. "

"Voor mij is het concert in het Bimhuis van groot belang, een van de belangrijkste in mijn leven tot nog toe, een zeer speciaal moment. Het octet benadert het ideaal dat ik voor ogen heb met mijn muziek, het is mijn kind. Ik heb hier veel in geïnvesteerd en veel van mijn ideeën en waarden komen hier samen. Ik heb het publiek altijd in gedachten als ik componeer en ik hoop dat dat tot uiting komt. Afgelopen oktober hebben we een huiskamerconcert gedaan met het octet en dat viel goed. We hebben later dit jaar optredens in België en komende winter willen we opnemen. Maar nu eerst het Bimhuis, dat wordt spannend. Ik wil daar ook niet al te zwaar aan tillen, de mensen moeten gewoon een goede tijd hebben."